भगवद गीता 1.14 का अर्थ
BG 1.14 · अध्याय 1, श्लोक 14
श्लोक
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ | माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ||१-१४||
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau . mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||1-14||
अंग्रेज़ी अर्थ
हिंदी अर्थ
इसके उपरान्त श्वेत अश्वों से युक्त भव्य रथ में बैठे हुये माधव (श्रीकृष्ण) और पाण्डुपुत्र अर्जुन ने भी अपने दिव्य शंख बजाये।
अंग्रेज़ी अर्थ
Then, also, Madhava (Krishna) and the son of Pandu (Arjuna), seated in the magnificent chariot, yoked with white horses, blew divine conches.
रूसी अर्थ
Затем также Мадхава (Кришна) и сын Панду (Арджуна), сидящий в великолепной колеснице, запряженный белыми конями, дул божественный conches.
स्पेनिश अर्थ
Entonces, también, Madhava (Krishna) y el hijo de Pandu (Arjuna), sentado en el magnífico carro, ungido con caballos blancos, sopló divino conchas.